Rüyası Bölünenler

Her kitap biraz filmdir aslında, her film biraz kitap… İçinde bulunduğun kadar sahiplenirsin… ve seversin. Adını uzun zamandır duyduğum ama kitabını okumaya fırsat bulamadığım bir yazar Yavuz EKİNCİ. Aynı zamanda hemşehrim, Batmanlı.

Kitap fuarında acaba ne yazıyor diye merak edip, kitabı elime aldığımda hikayenin son dönemlerde en büyük ilgim olan Berlin‘den söz etmesi beni meraklandırdı. Berlin-Batman-Kuzey Irak bölgesinde geçen hikayede, hikaye kahramanının geçmişi, pişmanlıkları, hayattan beklentisi ve hayatın gerçeği ile karşı karşıya kalmasını anlatıyor.

Hikayeyi okurken, gerek Berlin’de gerekse Batman’da yürüdüğüm sokaklardan, büyüdüğüm olaylardan söz etmesi beni etkileyen konuların başında geliyordu.

Tıpkı bir film izler gibi okuduğum kitapta, bazı tasvirlerin aşırıya kaçtığını söyleyebilirim, biraz uzun tasvirlerin yazarın bildiği herşeyi anlatma çabası hissini uyandırdı bende, aşırı buldum doğrusu. Tabi bu yazarın tarzı da olabilir.

Kitabı biraz da ikili ilişkiler konusunda boyutlandırmaya çalışması Hollywood film endüstrisini aklıma getirdi. En anlamsız filmlerde bile aşk sahnesi, ayrılık sahnesinin mutlaka var olması ve izleyiciye duygu aktarması gibi amaçlarda kullanılması gibi, yazar da hikayeye biraz duygu katmak istemiş diye düşünüyorum. Ama sonuç muallakta.

Rüyası Bölünenler kitabı, bir çekirdekten çıkmış fakat farklı coğrafyalara ve kaderlere sürüklenip ama aynı filmin başkahramanı olanların kitabı. Kitabın “Barış’a” diye sonlanması ve tarihin 1 Eylül Dünya Barış Gününe denk gelmesi beni keyiflendirdi diyebilirim. Kitabı bitirirken birden aklıma düşen Sezen Aksu’nun “Keskin Bıçak” şarkısı belki bu filmin bitiş müziği olur 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir